castanh
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
De castanha.
=== Nom commun ===
castanh \kasˈtan\ (graphie normalisée) masculin
(Gascon) (Languedocien) Châtaignier.
Surnom qu’on donne aux bœufs.
==== Variantes dialectales ====
castanhier (provençal)
chastanh (limousin, dauphinois)
chastanhier (vivaro-alpin)
chastenh (limousin)
==== Synonymes ====
1 : castanhèr (gascon)
1 : castanhièr (languedocien)
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
2 : cauvet
==== Dérivés ====
castanha
castanhareda
castanheda
castanhenc
=== Adjectif ===
castanh \kas.ˈtan\ (graphie normalisée)
(Gascon) (Languedocien) (Provençal) Châtain.
peus castanhs
cheveux châtains
chin castanh
chien châtain
vaca castanha
vache d’un noir châtain
Sos uèlhs en amètlas son pichons e castanhs, color de son pel. — (Sèrgi Viaule, Fotuda planeta !, 2014 (languedocien) [1])
Ses yeux en amandes sont petits et châtains, couleur de sa chevelure.
==== Variantes dialectales ====
chastanh (limousin, vivaro-alpin)
chastenh (limousin)
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
castanholenc
borret
=== Prononciation ===
languedocien et provençal : [kas.ˈtan]
gascon : [kas.ˈtaɲ]
aranais : [kas.ˈtaɲ]
France (Béarn) : écouter « castanh [kas.ˈtan] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Pèir Morà, Tot en gascon, Éditions des régionalismes, 2011
Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Reinat Toscano, Nouveau Dictionnaire niçois-français, Edicions de l’IEO, París
[1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage