cridar
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire.
=== Verbe ===
cridar \Prononciation ?\
Crier.
Chanter.
Appeler
Proclamer.
==== Apparentés étymologiques ====
crizaillar
crit
crida
cridor
cridamen
cridada
cridoria
cridaire
cridiu
escridar
escridalar
escridamen
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire)
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire.
=== Verbe ===
cridar [kɾiˈða], [kɾiˈðaɾ]
Appeler.
Crier.
Gronder, réprimander.
Publier, proclamer.
==== Synonymes ====
apellar
bagolar
baladrejar
==== Dérivés ====
crit
=== Prononciation ===
prononciation générale : [kɾiˈða]
valencien : [kɾiˈðaɾ]
El Prat de Llobregat (Espagne) : écouter « cridar [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire.
=== Verbe 1 ===
cridar \kɾi.ˈðaː\ intransitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison)
Appeler.
Crier.
Pòdes cridar, vièlh mauràs ! Pòdes cridar que t’anam sagnar coma un vèrre que siás ! — (Robèrt Martí, Lo Balestrièr de Miramont, 2006 (languedocien) [1])
Tu peux crier, vieux porc ! Tu peux crier que nous allons te saigner comme un verrat que tu es !
==== Synonymes ====
apelar
=== Verbe 2 ===
cridar \kɾi.ˈðaː\ transitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison)
Appeler.
Agèt pas léser d’acabar la frasa. Venián de cridar la Margarida.-Me cridan, Marcelon. I vau.. — (Sèrgi Gairal, Delà la mar, 2004 (languedocien) [1])
Il n’eut pas le temps de terminer la phrase. On venait d’appeler Marguerite.-On m'appelle, Marcel. J’y vais.
Crier.
Gronder, réprimander.
Se faguèt cridar.
Il se fit gronder.
Publier, proclamer.
Cridar un mariatge.
Publier les bans d’un mariage.
Ardoïn, diguèt la maire, tu siás l’ainat, te cal cridar lo De profundis. — (Jean Boudou, Contes dels Balssàs, 1953 (languedocien) [1])
Ardoïn, dit la mère, tu es l’ainé, il te faut réciter le De profundis.
==== Synonymes ====
sonar (1)
repotegar (3)
enquantar
==== Dérivés ====
cridar seba (« demander grâce »)
=== Prononciation ===
(Languedocien) : [kɾiˈða]
(Provençal) : [kʁiˈda]
France (Béarn) : écouter « cridar [kɾiˈða] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
[1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage