cridar

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire. === Verbe === cridar \Prononciation ?\ Crier. Chanter. Appeler Proclamer. ==== Apparentés étymologiques ==== crizaillar crit crida cridor cridamen cridada cridoria cridaire cridiu escridar escridalar escridamen === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire) == Catalan == === Étymologie === Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire. === Verbe === cridar [kɾiˈða], [kɾiˈðaɾ] Appeler. Crier. Gronder, réprimander. Publier, proclamer. ==== Synonymes ==== apellar bagolar baladrejar ==== Dérivés ==== crit === Prononciation === prononciation générale : [kɾiˈða] valencien : [kɾiˈðaɾ] El Prat de Llobregat (Espagne) : écouter « cridar [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Du latin quiritare (« crier, hurler ») réduit en *critare en latin populaire. === Verbe 1 === cridar \kɾi.ˈðaː\ intransitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison) Appeler. Crier. Pòdes cridar, vièlh mauràs ! Pòdes cridar que t’anam sagnar coma un vèrre que siás ! — (Robèrt Martí, Lo Balestrièr de Miramont, 2006 (languedocien)  [1]) Tu peux crier, vieux porc ! Tu peux crier que nous allons te saigner comme un verrat que tu es ! ==== Synonymes ==== apelar === Verbe 2 === cridar \kɾi.ˈðaː\ transitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison) Appeler. Agèt pas léser d’acabar la frasa. Venián de cridar la Margarida.-Me cridan, Marcelon. I vau.. — (Sèrgi Gairal, Delà la mar, 2004 (languedocien)  [1]) Il n’eut pas le temps de terminer la phrase. On venait d’appeler Marguerite.-On m'appelle, Marcel. J’y vais. Crier. Gronder, réprimander. Se faguèt cridar. Il se fit gronder. Publier, proclamer. Cridar un mariatge. Publier les bans d’un mariage. Ardoïn, diguèt la maire, tu siás l’ainat, te cal cridar lo De profundis. — (Jean Boudou, Contes dels Balssàs, 1953 (languedocien)  [1]) Ardoïn, dit la mère, tu es l’ainé, il te faut réciter le De profundis. ==== Synonymes ==== sonar (1) repotegar (3) enquantar ==== Dérivés ==== cridar seba (« demander grâce ») === Prononciation === (Languedocien) : [kɾiˈða] (Provençal) : [kʁiˈda] France (Béarn) : écouter « cridar [kɾiˈða] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 [1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage