crida
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
De cridar.
=== Nom commun ===
crida féminin
Cri, clameur, bruit, renommée.
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6
== Catalan ==
=== Étymologie ===
De cridar, « crier ».
=== Nom commun ===
crida féminin
Cri.
Appel.
Proclamation.
=== Prononciation ===
catalan oriental : [ˈkɾiðə]
catalan occidental : [ˈkɾiða]
Lérida, Fraga : [ˈkɾiðɛ]
Barcelone (Espagne) : écouter « crida [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
De cridar, « crier ».
=== Nom commun ===
crida [ˈkriðo̞] (graphie normalisée) féminin
Cri.
Proclamation.
==== Apparentés étymologiques ====
cridadís
cridaire
cridar
crit
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « crida [Prononciation ?] »
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
== Romanche ==
=== Étymologie ===
Forme et orthographe du dialecte puter.
=== Nom commun ===
crida \Prononciation ?\ féminin
Craie.