menut
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin minutus.
=== Adjectif ===
menut masculin
Petit.
Esegon trobar naturau Port la peira e l'esca e·l fozill,Mas menut trobador bergauEntrebesquillMe torno mon chant en badauE·n fan gratill. — (Marcabrun, Lo vers comens cant vei del fau ( transcription de Michel Zink, Les Troubadours - une histoire poétique, 2013, p. 134))
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
== Gallo ==
=== Forme de verbe ===
menut \Prononciation ?\ (graphie ELG)
Troisième personne du singulier du passé simple de menae.
=== Références ===
Le galo, la laungg brito-romaènn sur maezoe.com (archivé). Consulté le 29 juillet 2019
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin minutus, petit, menu, de minuere (« diminuer, amoindrir »).
=== Adjectif ===
menut \meˈnyt\ (graphie normalisée)
Petit, menu.
==== Synonymes ====
pichon
==== Antonymes ====
grand
gròs
==== Dérivés ====
menudejar
menudesa
bestial menut (« petit bétail »)
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « menut [meˈnyt] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2