menut

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin minutus. === Adjectif === menut masculin Petit. Esegon trobar naturau Port la peira e l'esca e·l fozill,Mas menut trobador bergauEntrebesquillMe torno mon chant en badauE·n fan gratill. — (Marcabrun, Lo vers comens cant vei del fau ( transcription de Michel Zink, Les Troubadours - une histoire poétique, 2013, p. 134)) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) == Gallo == === Forme de verbe === menut \Prononciation ?\ (graphie ELG) Troisième personne du singulier du passé simple de menae. === Références === Le galo, la laungg brito-romaènn sur maezoe.com (archivé). Consulté le 29 juillet 2019 == Occitan == === Étymologie === Du latin minutus, petit, menu, de minuere (« diminuer, amoindrir »). === Adjectif === menut \meˈnyt\ (graphie normalisée) Petit, menu. ==== Synonymes ==== pichon ==== Antonymes ==== grand gròs ==== Dérivés ==== menudejar menudesa bestial menut (« petit bétail ») === Prononciation === France (Béarn) : écouter « menut [meˈnyt] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2