embriac
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin vulgaire ebriacus, dérivé de ebrius.
=== Adjectif ===
embriac masculin
Ivre.
==== Synonymes ====
borratxo
ebri
=== Prononciation ===
oriental : \əmˈbɾjak\
occidental : \emˈbɾjak\
valencien : \emˈbɾjak\ ou \amˈbɾjak\
Barcelone (Espagne) : écouter « embriac [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin vulgaire ebriacus, dérivé de ebrius.
=== Adjectif ===
embriac \emˈbɾjak\ (graphie normalisée)
Ivre.
==== Synonymes ====
ebri
ebriac
pintat
bandat
=== Nom commun 1 ===
embriac \emˈbɾjak\ (graphie normalisée) masculin (pour une femme, on dit : embriaga)
Ivrogne.
==== Dérivés ====
=== Nom commun 2 ===
embriac \emˈbɾjak\ (graphie normalisée) masculin
(Botanique) Ivraie enivrante, plante qui enivre.
(Botanique) Doronic, plante qui empoisonne les chiens.
(Botanique) Glaïeul.
==== Synonymes ====
juèlh
jòlh
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « embriac [emˈbɾjak] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Gui Benoèt, Las plantas, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-453-5