embriac

التعريفات والمعاني

== Catalan == === Étymologie === Du latin vulgaire ebriacus, dérivé de ebrius. === Adjectif === embriac masculin Ivre. ==== Synonymes ==== borratxo ebri === Prononciation === oriental : \əmˈbɾjak\ occidental : \emˈbɾjak\ valencien : \emˈbɾjak\ ou \amˈbɾjak\ Barcelone (Espagne) : écouter « embriac [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Du latin vulgaire ebriacus, dérivé de ebrius. === Adjectif === embriac \emˈbɾjak\ (graphie normalisée) Ivre. ==== Synonymes ==== ebri ebriac pintat bandat === Nom commun 1 === embriac \emˈbɾjak\ (graphie normalisée) masculin (pour une femme, on dit : embriaga) Ivrogne. ==== Dérivés ==== === Nom commun 2 === embriac \emˈbɾjak\ (graphie normalisée) masculin (Botanique) Ivraie enivrante, plante qui enivre. (Botanique) Doronic, plante qui empoisonne les chiens. (Botanique) Glaïeul. ==== Synonymes ==== juèlh jòlh === Prononciation === France (Béarn) : écouter « embriac [emˈbɾjak] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Gui Benoèt, Las plantas, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-453-5