caritatiu

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du bas latin caritativus. === Adjectif === caritatiu Charitable. ==== Variantes ==== caritatyu karitatiu === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire) == Catalan == === Étymologie === Du bas latin caritativus. === Adjectif === caritatiu [kəɾitəˈtiw], [kaɾitaˈtiw] Charitable. Per a Déu ferservei algú,e, en comú,així amics,com enemics:bon adjutori,tot meritori,caritatiu. — (Jaume Roig, Espill) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) Caritatif. ==== Dérivés ==== caritativament === Prononciation === Espagne (Villarreal) : écouter « caritatiu [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Du bas latin caritativus. === Adjectif === caritatiu [kaɾitaˈtiw] (graphie normalisée) Charitable. Caritatif. ==== Dérivés ==== caritativament === Prononciation === languedocien : [kaɾitaˈtiw] rouergat : [kaɾitaˈtju] provençal : [kaɾitaˈtjew] === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)