caritatiu
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du bas latin caritativus.
=== Adjectif ===
caritatiu
Charitable.
==== Variantes ====
caritatyu
karitatiu
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire)
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du bas latin caritativus.
=== Adjectif ===
caritatiu [kəɾitəˈtiw], [kaɾitaˈtiw]
Charitable.
Per a Déu ferservei algú,e, en comú,així amics,com enemics:bon adjutori,tot meritori,caritatiu. — (Jaume Roig, Espill)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Caritatif.
==== Dérivés ====
caritativament
=== Prononciation ===
Espagne (Villarreal) : écouter « caritatiu [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du bas latin caritativus.
=== Adjectif ===
caritatiu [kaɾitaˈtiw] (graphie normalisée)
Charitable.
Caritatif.
==== Dérivés ====
caritativament
=== Prononciation ===
languedocien : [kaɾitaˈtiw]
rouergat : [kaɾitaˈtju]
provençal : [kaɾitaˈtjew]
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)