canhàs

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === 1 (Augmentatif) Dérivé de canh, avec le suffixe -às. === Nom commun 1 === canhàs \kaˈɲas\ masculin (pour une femelle, on dit : canhassa) (graphie normalisée) (Gascon) Gros chien, mâtin, vilain chien. ==== Vocabulaire apparenté par le sens ==== chinàs mastin === Nom commun 2 === canhàs \kaˈɲas\ (graphie normalisée) masculin (Languedocien) Variante de canhard. === Prononciation === languedocien : [kaˈɲas] rouergat : [kɔˈɲas] France (Béarn) : écouter « canhàs [Prononciation ?] » === Références === Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3 Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Aimé Vayssier, Dictionnaire patois-français du département de l’Aveyron, [1879] 2002, ISBN 2-7348-0750-5, Éditions Jean Laffite → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)