canhàs
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
1 (Augmentatif) Dérivé de canh, avec le suffixe -às.
=== Nom commun 1 ===
canhàs \kaˈɲas\ masculin (pour une femelle, on dit : canhassa) (graphie normalisée)
(Gascon) Gros chien, mâtin, vilain chien.
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
chinàs
mastin
=== Nom commun 2 ===
canhàs \kaˈɲas\ (graphie normalisée) masculin
(Languedocien) Variante de canhard.
=== Prononciation ===
languedocien : [kaˈɲas]
rouergat : [kɔˈɲas]
France (Béarn) : écouter « canhàs [Prononciation ?] »
=== Références ===
Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Aimé Vayssier, Dictionnaire patois-français du département de l’Aveyron, [1879] 2002, ISBN 2-7348-0750-5, Éditions Jean Laffite → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)