canfre
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin camphora qui vient de l’arabe كَافُورٌ (kâfûrũ) (« camphre »), et, plus avant, du persan كافور, kāfūr, étymologiquement apparenté au sanscrit कर्पुर, karpura.
=== Nom commun ===
canfre [ˈkaɱfɾe] (graphie normalisée) masculin
Camphre.
==== Variantes ====
cànfora (niçois)
==== Dérivés ====
canfrièr
=== Prononciation ===
languedocien : [ˈkaɱfɾe]
provençal (dont niçois) : [ˈkãɱfʁe]
France (Béarn) : écouter « canfre [Prononciation ?] »
=== Références ===
Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Reinat Toscano, Nouveau Dictionnaire niçois-français, Edicions de l’IEO, París
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2