wykłamać

== Polish == === Etymology === From wy- + kłamać. First attested in the 16th century. === Pronunciation === Rhymes: -amat͡ɕ Syllabification: wy‧kła‧mać === Verb === wykłamać pf (imperfective wykłamywać) (reflexive with się) to lie one's way out of something (to avoid or escape by lying; to free oneself or protect oneself by lying) Synonym: wyłgać się (transitive, obsolete) to pretend (to create a false appearance of something) Synonym: udać (transitive, obsolete) to lie out (to gain or acquire by lying) (transitive, obsolete) to lie out (to free someone by lying) ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === “wykłamać się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wykłamać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wykłamać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wykłamać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wykłamać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 892 wykłamać się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego