wykładacz

== Old Polish == === Etymology === From wykładać + -acz. First attested in 1444. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /vikɫadat͡ʃʲ/ IPA(key): (15th CE) /vikɫadat͡ʃʲ/ === Noun === wykładacz m animacy unattested (attested in Greater Poland) explainer; commentator translator; interpreter ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: wykładacz === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “wykładacz”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish wykładacz. By surface analysis, wykładać +‎ -acz. === Pronunciation === Rhymes: -adat͡ʂ Syllabification: wy‧kła‧dacz === Noun === wykładacz m pers (obsolete) explainer; commentator Synonym: (obsolete) wykładca ==== Declension ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “wykładacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[8] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “wykładacz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wykładacz”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wykładacz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wykładacz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 891 wykładacz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego