wrąbać

== Polish == === Etymology === From w- + rąbać. === Pronunciation === IPA(key): /ˈvrɔm.bat͡ɕ/ Rhymes: -ɔmbat͡ɕ Syllabification: wrą‧bać === Verb === wrąbać pf (imperfective wrąbywać) (intransitive or reflexive with się, colloquial) to smash (to hit or collide with, making a loud sound or causing damage) [with w (+ accusative) ‘into what’] Synonym: wtrąbić się (transitive, colloquial) to inhale (to eat quickly and voraciously) Synonyms: pochłonąć, pożreć (transitive, colloquial) to entangle (to involve someone in something unnecessarily, often to their detriment) [with w (+ accusative) ‘into what’] Synonyms: uwikłać, wmieszać, wplątać, wrobić Antonym: wymotać (reflexive with się) to chop one's way into (to cut down trees in an area of ​​the forest in order to clear new areas for activities) [with w (+ accusative) ‘into what’] (reflexive with się) to cut one's way into (to make a hole by hitting strongly with a sharp instrument) [with w (+ accusative) ‘into what’] (reflexive with się, colloquial) to entangle oneself (to involve oneself in something accidentally, often to one's detriment) [with w (+ accusative) ‘into what’] Synonyms: uplątać się, uwikłać się, wkopać się, władować się, wmotać się, wpakować się, wpieprzyć się, wplątać się, wrobić się, zagmatwać się, zamotać się, zaplątać się, zawikłać się Antonym: wyplątać się ==== Conjugation ==== === Further reading === “wrąbać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wrąbać się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wrąbać”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wrąbać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wrąbać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wrąbać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 729