wrąbywać

== Polish == === Alternative forms === (less common or uncommon) wrębywać === Etymology === From wrąbać + -ywać. === Pronunciation === IPA(key): /vrɔmˈbɘ.vat͡ɕ/ Rhymes: -ɘvat͡ɕ Syllabification: wrą‧by‧wać === Verb === wrąbywać impf (perfective wrąbać) (intransitive or reflexive with się, colloquial) to smash (to hit or collide with, making a loud sound or causing damage) [with w (+ accusative) ‘into what’] (transitive, colloquial) to inhale (to eat quickly and voraciously) Synonyms: pochłaniać, pożerać, wchłaniać (transitive, colloquial) to entangle (to involve someone in something unnecessarily, often to their detriment) [with w (+ accusative) ‘into what’] Synonyms: wikłać, wplątywać, wrabiać Antonym: motać (reflexive with się) to chop one's way into (to cut down trees in an area of ​​the forest in order to clear new areas for activities) [with w (+ accusative) ‘into what’] (reflexive with się) to cut one's way into (to make a hole by hitting strongly with a sharp instrument) [with w (+ accusative) ‘into what’] (reflexive with się, colloquial) to entangle oneself (to involve oneself in something accidentally, often to one's detriment) [with w (+ accusative) ‘into what’] Synonyms: ładować się, motać się, pakować się, plątać się, uplątywać się, wikłać się, wkopywać się, władowywać się, wpakowywać się, wpieprzać się, wplątywać się, wrabiać się, zaplątywać się Antonym: wyplątywać się ==== Conjugation ==== === Further reading === “wrąbywać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wrąbywać się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wrąbywać”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Aleksander Zdanowicz (1861), “wrąbywać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wrąbywać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 720 wrąbywać się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego