obmawiać

التعريفات والمعاني

== Old Polish == === Etymology === From ob- +‎ mawiać. First attested in 1430. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɔbmavʲat͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /ɔbmavʲat͡ɕʲ/ === Verb === obmawiać impf (perfective obmówić) to slander (to speak unkindly about someone) Synonym: omawiać (attested in Greater Poland) to inform, to let know Synonym: omawiać ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: obmawiać === References === Bańkowski, Andrzej (2000), “obmawiać”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish) B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “obmawiać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish obmawiać. By surface analysis, ob- +‎ mawiać. === Pronunciation === Rhymes: -avjat͡ɕ Syllabification: ob‧ma‧wiać === Verb === obmawiać impf (perfective obmówić) (transitive) to badmouth; to missay, to slag off, to slander, to vilify Synonyms: see Thesaurus:obrażać (transitive, Middle Polish) to describe Synonyms: omawiać, opisywać (transitive, Middle Polish) to talk into, to convince Synonym: namawiać (transitive, Middle Polish) to defend someone verbally, to justify (reflexive with się) to badmouth one another (reflexive with się, Middle Polish) to defend oneself verbally, to justify oneself (reflexive with się, Middle Polish) to find an excuse to not do something (reflexive with się, Middle Polish) to complain about something ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Further reading === obmawiać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN obmawiać in Polish dictionaries at PWN Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “obmawiać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “obmawiać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Wiesław Morawski (28.01.2021), “OBMAWIAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] “OBMAWIAĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 28.01.2021 Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “obmawiać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “obmawiać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “obmawiać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 487