obmawianie

== Old Polish == === Etymology === From obmawiać +‎ -anie. First attested in c. 1500. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ɔbmaːvʲaɲɛː/ IPA(key): (15th CE) /ɔbmɒvʲaɲe/ === Noun === obmawianie n (attested in Greater Poland) contents of a written document ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: obmawianie === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “obmawianie”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish obmawianie. By surface analysis, obmawiać +‎ -anie. === Pronunciation === Rhymes: -aɲɛ Syllabification: ob‧ma‧wia‧nie === Noun === obmawianie n verbal noun of obmawiać ==== Declension ==== === Further reading === obmawianie in Polish dictionaries at PWN Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “obmawianie”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]