coita

التعريفات والمعاني

== Galician == === Pronunciation === IPA(key): /ˈkojta/ [ˈkoj.t̪ɐ] Rhymes: -ojta Hyphenation: coi‧ta === Etymology 1 === Inherited from Old Galician-Portuguese coita, from coitar, from Vulgar Latin *cōctare, from Latin coactus (“forced”). Compare Portuguese coita and Spanish cuita. ==== Noun ==== coita f (plural coitas) sorrow, grief Synonyms: mágoa, pena ===== Related terms ===== coitado === Etymology 2 === ==== Alternative forms ==== decoita ==== Noun ==== coita f (plural coitas) (agriculture) fallow Synonym: barbeito ===== Related terms ===== === References === Seoane, Ernesto Xosé González; Granja, María Álvarez de la; Agrelo, Ana Isabel Boullón (2006–2022), “coyta”, in Dicionario de Dicionarios do galego medieval [Dictionary of dictionaries of Medieval Galician] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega Barreiro, Xavier Varela; Guinovart, Xavier Gómez (2006–2018), “coita”, in Corpus Xelmírez: corpus lingüístico da Galicia medieval [Corpus Xelmírez: linguistic corpus of Medieval Galicia] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega Antón Luís Santamarina Fernández, editor (2006–2013), “coita”, in Dicionario de Dicionarios da lingua galega [Dictionary of Dictionaries of the Galician language] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega Antón Luís Santamarina Fernández, Ernesto Xosé González Seoane, María Álvarez de la Granja, editors (2003–2018), “coita”, in Tesouro informatizado da lingua galega (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega Rosario Álvarez Blanco, editor (2014–2024), “coita”, in Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega, →ISSN == Latin == === Pronunciation 1 === (Classical Latin) IPA(key): [ˈko.ɪ.ta] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈkɔː.i.ta] ==== Participle ==== coita inflection of coitus: nominative/vocative feminine singular nominative/accusative/vocative neuter plural === Pronunciation 2 === (Classical Latin) IPA(key): [ˈko.ɪ.taː] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈkɔː.i.ta] ==== Participle ==== coitā ablative feminine singular of coitus == Old Galician-Portuguese == === Alternative forms === cuita === Etymology === From coitar, from Vulgar Latin *cōctare, from Latin coactus (“forced”). === Noun === coita f (plural coitas) sorrow, grief, misfortune ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Galician: coita Portuguese: coita, cuita === Further reading === Universo Cantigas - "coita1 ~ cuita" == Portuguese == === Etymology 1 === Inherited from Old Galician-Portuguese coita, from coitar, from Vulgar Latin *cōctare, from Latin coactus (“forced”). Compare Galician coita and Spanish cuita. ==== Alternative forms ==== cuita ==== Pronunciation ==== Hyphenation: coi‧ta ==== Noun ==== coita f (plural coitas) (archaic) sorrow, grief, misfortune ===== Related terms ===== === Etymology 2 === See the etymology of the corresponding lemma form. ==== Adjective ==== coita feminine singular of coito === Etymology 3 === ==== Verb ==== coita inflection of coitar: third-person singular present indicative second-person singular imperative === Further reading === “coita”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026 “coita”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026