bukken
التعريفات والمعاني
== Dutch ==
=== Etymology ===
From Middle Dutch bucken, also bocken, from Old Dutch *bukken, from Proto-Germanic *bukkijaną, related to *beuganą (“to bend”).
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈbʏkə(n)/
Hyphenation: buk‧ken
Rhymes: -ʏkən
=== Verb ===
bukken
(intransitive, reflexive) to duck, to bend down
==== Conjugation ====
==== Descendants ====
Afrikaans: buk
Berbice Creole Dutch: boko
Negerhollands: boek, bők
→ Papiamentu: bùk, bek, buk
→ Sranan Tongo: bukun, bukundun, bukundu
== Japanese ==
=== Romanization ===
bukken
Rōmaji transcription of ぶっけん
== Norwegian Bokmål ==
=== Noun ===
bukken m
definite singular of bukk
== Norwegian Nynorsk ==
=== Noun ===
bukken m
definite singular of bukk