sacrament
التعريفات والمعاني
== Français ==
=== Étymologie ===
De sacrement.
=== Interjection ===
sacrament \sa.kʁa.mɑ̃\
(Québec) (Vulgaire) (Blasphématoire) Sacre, juron manifestant la colère ou le mécontentement.
==== Synonymes ====
==== Dérivés ====
sacramouille
saint-sacrament
en sacrament
sac à papier (Par euphémisme)
==== Traductions ====
=== Prononciation ===
Canada (Shawinigan) : écouter « sacrament [Prononciation ?] »
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin sacramentum.
=== Nom commun ===
sacrament masculin
Sacrement.
Consécration.
(Religion) Eucharistie.
Serment.
==== Variantes ====
sagramen
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6
== Anglais ==
=== Étymologie ===
Du latin sacramentum.
=== Nom commun ===
sacrament
(Christianisme) Sacrement.
=== Prononciation ===
Royaume-Uni (Sud de l'Angleterre) : écouter « sacrament [Prononciation ?] »
== Néerlandais ==
=== Étymologie ===
Du latin sacramentum.
=== Nom commun ===
sacrament
Sacrement.
=== Prononciation ===
Pays-Bas : écouter « sacrament [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin sacramentum.
=== Nom commun ===
sacrament [sakɾaˈmen] (graphie normalisée) masculin
(Religion) Sacrement.
Consécration.
(Religion) Eucharistie.
==== Variantes ====
sagrament
=== Prononciation ===
languedocien : [sakɾaˈmen], [ˌsakɾo̞ˈmen]
rouergat : [sɔkɾɔˈmen], [ˌsakɾo̞ˈmen]
provençal maritime : [sakʁaˈmẽᵑ]
provençal rhodanien, niçois, vivaro-alpin : [sakʁaˈmƐ̃ᵑ]
France (Béarn) : écouter « sacrament [Prononciation ?] »
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
Loís Alibèrt, Dictionnaire occitan-français selon les parlers languedociens, Institut d’Estudis Occitans, 1997, ISBN 2-85910-069-5
Georges Castellana, Dictionnaire niçois-français, Serre, Nice, 1952
Andrieu Faure, Assai de diccionari francés-aupenc d’òc, 2009 → Consulter en ligne
Miquèu Grosclaude, Gilabèrt Nariòo, Patric Guilhemjoan, Dictionnaire Français / Occitan (gascon), Per Noste, 2007
Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Pèir Morà, Tot en gascon, Éditions des régionalismes, 2011
Cristian Omelhièr, Petiòt diccionari occitan d’Auvernhe - francés (auvernhe meijornal), Ostal del libre, 2007 → Consulter en ligne
Christian Rapin, Diccionari francés / occitan segon lo lengadocian, 7 vol 1991-2013
Nicolau Rei-Bèthvéder, Dictionnaire français-occitan (gascon toulousain) : Dictionnaire de la langue parlée en Nord Comminges, Fezensaguet, Lomagne, Muretain, Savès & Pays toulousain ; Gers - Haute Garonne - Tarn-et-Garonne, Institut d’Estudis Occitans [Institut d’études occitanes], Toulouse, 2004 ISBN 2-85910-338-4 → Consulter en ligne
Jean-Claude Rixte, Jean-Alexandre Cluze, Dictionnaire des dialectes dauphinois anciens et modernes par l’abbé Louis Moutier, IEO-Drôme/ELLUG, Montélimar/Grenoble, 2007
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Aimé Vayssier, Dictionnaire patois-français du département de l’Aveyron, [1879] 2002, ISBN 2-7348-0750-5, Éditions Jean Laffite → consulter cet ouvrage