ròc

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Variante de ròca (?), du bas latin rocca, d’origine mal établie. === Nom commun === ròc \ˈrɔk\ (graphie normalisée) masculin Roc, rocher, masse de roche. Pierre. (Échecs) Tour. ==== Variantes ==== ròca ==== Variantes dialectales ==== arròc, arròca (gascon) ==== Vocabulaire apparenté par le sens ==== còdol === Prononciation === occitan moyen (languedocien standard) : [ˈrɔk] languedocien : [ˈrɔk], [ˈʁɔk] provençal maritime, rhodanien : [ˈʁɔ] niçois : [ˈʁɔk] rouergat : [ˈrwɔk], [ˈrɔk] France (Béarn) : écouter « ròc [Prononciation ?] » === Anagrammes === còr === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3 Loís Alibèrt, Dictionnaire occitan-français selon les parlers languedociens, Institut d’Estudis Occitans, 1997, ISBN 2-85910-069-5 Georges Castellana, Dictionnaire niçois-français, Serre, Nice, 1952 Andrieu Faure, Assai de diccionari francés-aupenc d’òc, 2009 → Consulter en ligne Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010 Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Cristian Omelhièr, Petiòt diccionari occitan d’Auvernhe - francés (auvernhe meijornal), Ostal del libre, 2007 → Consulter en ligne Christian Rapin, Diccionari francés / occitan segon lo lengadocian, 7 vol 1991-2013 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Aimé Vayssier, Dictionnaire patois-français du département de l’Aveyron, [1879] 2002, ISBN 2-7348-0750-5, Éditions Jean Laffite → consulter cet ouvrage