obesir

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Du latin oboedire. === Verbe === obesir \u.βe.ˈziː\ transitif indirect (préposition : a) et intransitif (graphie normalisée) 2e groupe (voir la conjugaison) (Languedocien) (Limousin) Obéir. Obesir a un òrdre. Obéir à un ordre. Obesir sin far lo morre. Obéir sans rechigner. ==== Dérivés ==== obesissença (« obéissance ») obesissent (« obéissant ») ==== Synonymes ==== escotar ==== Variantes dialectales ==== aubedir (Gascon) obeïr (Provençal) (Vivaro-alpin) obaïr (Limousin) ==== Antonymes ==== desobesir (« désobéir ») === Prononciation === France (Béarn) : écouter « obesir [u.βe.ˈziː] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010