obesir
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin oboedire.
=== Verbe ===
obesir \u.βe.ˈziː\ transitif indirect (préposition : a) et intransitif (graphie normalisée) 2e groupe (voir la conjugaison)
(Languedocien) (Limousin) Obéir.
Obesir a un òrdre.
Obéir à un ordre.
Obesir sin far lo morre.
Obéir sans rechigner.
==== Dérivés ====
obesissença (« obéissance »)
obesissent (« obéissant »)
==== Synonymes ====
escotar
==== Variantes dialectales ====
aubedir (Gascon)
obeïr (Provençal) (Vivaro-alpin)
obaïr (Limousin)
==== Antonymes ====
desobesir (« désobéir »)
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « obesir [u.βe.ˈziː] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010