necʼh
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
Du moyen breton nech.
=== Nom commun 1 ===
necʼh \ˈnɛːx\ masculin
Haut.
Edon er garidou, hag e kleven, dre cʼhinou ar skalier, ar zoudarded o tont dʼan neacʼh. — (Lan Inisan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, page 125)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Edon er garidoù, hag e kleven, dre cʼhenoù ar skalier, ar soudarded o tont dʼan necʼh. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Éditions Al Liamm, 1977, page 93)
J’étais dans la galerie du clocher, et entendais, par le pied de l’escalier, les soldats qui montaient.
— Nemet hemañ ne sav ket diwar an dour. Kentocʼh ez afe d'an traoñ eget dʼan necʼh ! — (Goulcʼhan Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, page 133)
— Sauf que celui-ci ne s’élève pas de l’eau. Il irait au fond plutôt qu’en haut !
Dichañset e oa dezhi sellout dʼan necʼh hag e welas ur billig vras kouevr eno war ar pres. — (Marsel Klerg, Faltazi an amzerioù kent, Mouladurioù Hor Yezh, 1999, page 140)
Il advint qu’elle regardât en l’air et elle vit une grande bassine en cuivre, là sur l’armoire.
=== Nom commun 2 ===
necʼh \ˈnɛːx\ masculin
Angoisse.
Inquiétude.
[...] ; he necʼh ne badas ket pell. — (Amable-Emmanuel Troude et Gabriel Milin, Labous ar Wirionez ha marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, page 115)
[...] ; son inquiétude ne dura pas longtemps.
Met dizale e nijas kuit va necʼh ; tri gwaz hepken a rede war-lercʼh an tecʼher. — (Daniel Defoe, Abrobin, traduit par Yeun ar Gow, Al Liamm, 1964, page 83)
Mais bientôt mon inquiétude sʼenvola ; il nʼy avait que trois hommes qui poursuivaient le fuyard.
Peine.
=== Forme de verbe ===
necʼh \ˈnɛːx\
Troisième personne du singulier de l’indicatif présent du verbe necʼhiñ.
Deuxième personne du singulier de l’impératif du verbe necʼhiñ.
==== Dérivés ====
=== Références ===