marit
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin maritus.
=== Nom commun ===
marit masculin (pour une femme, on dit : muller)
Mari, époux.
Jo m’en veniaviu fort peleadins una aldea,en un carrer:marit, mullerviu emplaçar,fort acusarque adulterava. — (Jaume Roig, Espill, 2ème livre, 2ème partie)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Synonymes ====
espòs
=== Prononciation ===
catalan oriental : \mə.ˈɾit\
catalan occidental : \ma.ˈɾit\
Espagne (Manresa) : écouter « marit [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin maritus.
=== Nom commun ===
marit \ma.ˈɾi(t)\ (graphie normalisée) masculin (pour une femme, on dit : molhèr)
(Famille) Mari, époux.
==== Synonymes ====
espós
òme
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « marit [Prononciation ?] »
==== Paronymes ====
marrit
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha