marit

التعريفات والمعاني

== Catalan == === Étymologie === Du latin maritus. === Nom commun === marit masculin (pour une femme, on dit : muller) Mari, époux. Jo m’en veniaviu fort peleadins una aldea,en un carrer:marit, mullerviu emplaçar,fort acusarque adulterava. — (Jaume Roig, Espill, 2ème livre, 2ème partie) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) ==== Synonymes ==== espòs === Prononciation === catalan oriental : \mə.ˈɾit\ catalan occidental : \ma.ˈɾit\ Espagne (Manresa) : écouter « marit [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Du latin maritus. === Nom commun === marit \ma.ˈɾi(t)\ (graphie normalisée) masculin (pour une femme, on dit : molhèr) (Famille) Mari, époux. ==== Synonymes ==== espós òme === Prononciation === France (Béarn) : écouter « marit [Prononciation ?] » ==== Paronymes ==== marrit === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha