malaürós

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Dérivé de malaür, avec le suffixe -ós. === Adjectif === malaürós \ˌma.lo̯.y.ˈɾus\ masculin (graphie normalisée) Malheureux. Francament, sonque l’idèa me confla. Soi pas malaürós, vos o anessètz pas figurar, depressiu tanpauc. — (Florian Vernet, Vida e engranatges, 2004  [1]) Franchement, rien que l’idée me gonfle. Je ne suis pas malheureux, n’allez pas vous le figurer, dépressif non plus. ==== Variantes dialectales ==== desgraciat, malerós (Aranais) ==== Synonymes ==== malastrós ==== Variantes orthographiques ==== malurós malairós === Nom commun === malaürós \ˌma.lo̯.y.ˈɾus\ masculin (graphie normalisée) (pour une femme, on dit : malaürosa) Malheureux. Qué volètz dire quand un malaürós vos parla aital ? — (Jean Boudou, La grava sul camin, 1956  [1]) Que voulez-vous dire quand un malheureux vous parle ainsi ? === Prononciation === France (Béarn) : écouter « malaürós [ˌma.lo̯.y.ˈɾus] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 [1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage