malaürós
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de malaür, avec le suffixe -ós.
=== Adjectif ===
malaürós \ˌma.lo̯.y.ˈɾus\ masculin (graphie normalisée)
Malheureux.
Francament, sonque l’idèa me confla. Soi pas malaürós, vos o anessètz pas figurar, depressiu tanpauc. — (Florian Vernet, Vida e engranatges, 2004 [1])
Franchement, rien que l’idée me gonfle. Je ne suis pas malheureux, n’allez pas vous le figurer, dépressif non plus.
==== Variantes dialectales ====
desgraciat, malerós (Aranais)
==== Synonymes ====
malastrós
==== Variantes orthographiques ====
malurós
malairós
=== Nom commun ===
malaürós \ˌma.lo̯.y.ˈɾus\ masculin (graphie normalisée) (pour une femme, on dit : malaürosa)
Malheureux.
Qué volètz dire quand un malaürós vos parla aital ? — (Jean Boudou, La grava sul camin, 1956 [1])
Que voulez-vous dire quand un malheureux vous parle ainsi ?
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « malaürós [ˌma.lo̯.y.ˈɾus] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
[1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage