kemerer
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Forme de verbe ===
kemerer \kẽ.ˈmeː.rɛr\
Impersonnel du présent de l’indicatif du verbe kemer/kemeret/kemerout.
Ar boulh eo an tamm kenta a gemerer euz eun dorz. — (Jules Gros, Le Trésor du Breton parlé - 2 : Dictionnaire breton-français des expressions figurées, Librairie Bretonne Giraudon, 1977, page 58)
L’entame est le premier morceau qu’on enlève d’une miche de pain.
E kroazhent Kergoniam, pa gemerer an hent a ya eus Mousteruz da Dreglañviz, emañ ar groaz a cʼheller lenn warni an anv Hoariec, gant ar bloaz 1783. — (Ivona Galbrun, Me a zalcʼho, Mouladurioù Hor Yezh, 1987, page 11)
Au carrefour de Kergoniam, quand on prend la route de Moustéru à Tréglamus, se trouve la croix sur laquelle on peut lire le nom Hoariec, et l’année 1783.
Dour glav a gemerer d’ober sistr, dour ag ar poulligoù a gaver e kement kêr a zo, ha lecʼh m’eh a al loened da evet, da... fringet ha da gacʼhat ! — (Loeiz Herrieu, Kammdro an Ankoù, Éditions Al Liamm, 1994, page 113)
On prend de l’eau de pluie pour faire le cidre, de l’eau des petites mares que l’on trouve dans chaque ferme, et où les animaux vont boire, ... uriner et déféquer !
=== Anagrammes ===
remerke