estatua

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin statua. === Nom commun === estatua féminin Statue. === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire) == Espagnol == === Étymologie === Du latin statua. === Nom commun === estatua féminin \es.ˈta.tua\ Statue. === Prononciation === Carthagène des Indes (Colombie) : écouter « estatua [Prononciation ?] » == Galicien == === Étymologie === Du latin statua. === Nom commun === estatua \Prononciation ?\ féminin Statue. ==== Variantes orthographiques ==== estátua (orthographe de réintégrationnisme) == Occitan == === Étymologie === Du latin statua. === Nom commun === estatua \e.ˈsta.tɥo̯\ (graphie normalisée) féminin (Art) Statue. ==== Dérivés ==== estatua menir === Prononciation === France (Béarn) : écouter « estatua [e.ˈsta.tɥo̯] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 == Papiamento == === Étymologie === De l'espagnol estatua. === Nom commun === estatua féminin Statue.