esperon
التعريفات والمعاني
== Ancien français ==
=== Étymologie ===
Du vieux-francique *sporo.
=== Nom commun ===
esperon *\Prononciation ?\ masculin
Éperon.
Le destrier broche des esperons d’or fin — (Garin Le Loherain, f. 103v., 1re colonne (manuscrit du XIIIe siècle))
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
== Espéranto ==
=== Forme de nom commun ===
esperon \es.ˈpe.ron\
Accusatif singulier de espero.
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du vieux-francique *sporo.
=== Nom commun ===
esperon \espeˈru\ (graphie normalisée) masculin
Éperon.
fissèt son caval d’un cop d’esperon, e trobèt un pagés abilhat de negre, que portava sos quatre pels abatuts, e una crespa penjada sus lo darrièr decatalanat de son capèl.
il éperonna son cheval et trouva un manant habillé de noir : ses quatre cheveux étaient ras, un crêpe pendait derrière son chapeau dégrafé. — (Jean-Baptiste Fabre, Istòria de Joan-l’an-pres, adaptation à la graphie classique par Patric Sauzet, traduction française Patric Sauzet et Felip Gardy, 1988, CRDP Montpellier)
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « esperon [Prononciation ?] »
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)