esperon

التعريفات والمعاني

== Ancien français == === Étymologie === Du vieux-francique *sporo. === Nom commun === esperon *\Prononciation ?\ masculin Éperon. Le destrier broche des esperons d’or fin — (Garin Le Loherain, f. 103v., 1re colonne (manuscrit du XIIIe siècle)) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) == Espéranto == === Forme de nom commun === esperon \es.ˈpe.ron\ Accusatif singulier de espero. == Occitan == === Étymologie === Du vieux-francique *sporo. === Nom commun === esperon \espeˈru\ (graphie normalisée) masculin Éperon. fissèt son caval d’un cop d’esperon, e trobèt un pagés abilhat de negre, que portava sos quatre pels abatuts, e una crespa penjada sus lo darrièr decatalanat de son capèl. il éperonna son cheval et trouva un manant habillé de noir : ses quatre cheveux étaient ras, un crêpe pendait derrière son chapeau dégrafé. — (Jean-Baptiste Fabre, Istòria de Joan-l’an-pres, adaptation à la graphie classique par Patric Sauzet, traduction française Patric Sauzet et Felip Gardy, 1988, CRDP Montpellier) === Prononciation === France (Béarn) : écouter « esperon [Prononciation ?] » === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)