doganiñ
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
Dérivé de dogan (« cocu »), avec le suffixe -iñ.
=== Verbe ===
doganiñ \do.ˈɡãː.nĩ\ transitif direct (voir la conjugaison)
Cocufier.
— Atô, Itron, na mar credfennDogani ’n aotro, hen grafenn. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz Izel, vol 2, 1890, page 118)
Ah Madame, si j’osaisCocufier Monsieur, je le ferais.
P’hen doa ann aotro doganet,Iannic keiz a oele bepred — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz Izel, vol 2, 1890, page 118)
Quand il eu cocufié MonsieurLe cher Petit-Jean pleurait toujours.
Setu ur gwaz, Alexandre, gwerzher tier-koad er menezioù, é teskiñ en un taol ema bet doganet gant Juliette, e vaouez yaouank. — (Yann-Glaod ar Ruyet, Le torrent, in Ya !, no 914, 3 décembre 2022, page 8)
Voila un homme, Alexandre, vendeur de maisons en bois dans les montagnes, qui apprend d’un coup qu’il a été cocufié par Juliette, sa jeune femme.
==== Variantes ====
doganañ
==== Antonymes ====
dizoganiñ
==== Dérivés ====
dizoganiñ
doganer
doganerez