doganiñ

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === Dérivé de dogan (« cocu »), avec le suffixe -iñ. === Verbe === doganiñ \do.ˈɡãː.nĩ\ transitif direct (voir la conjugaison) Cocufier. — Atô, Itron, na mar credfennDogani ’n aotro, hen grafenn. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz Izel, vol 2, 1890, page 118) Ah Madame, si j’osaisCocufier Monsieur, je le ferais. P’hen doa ann aotro doganet,Iannic keiz a oele bepred — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz Izel, vol 2, 1890, page 118) Quand il eu cocufié MonsieurLe cher Petit-Jean pleurait toujours. Setu ur gwaz, Alexandre, gwerzher tier-koad er menezioù, é teskiñ en un taol ema bet doganet gant Juliette, e vaouez yaouank. — (Yann-Glaod ar Ruyet, Le torrent, in Ya !, no 914, 3 décembre 2022, page 8) Voila un homme, Alexandre, vendeur de maisons en bois dans les montagnes, qui apprend d’un coup qu’il a été cocufié par Juliette, sa jeune femme. ==== Variantes ==== doganañ ==== Antonymes ==== dizoganiñ ==== Dérivés ==== dizoganiñ doganer doganerez