divino
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Forme de verbe ===
divino \diˈvĩːno\
Troisième personne du singulier du futur de l’indicatif de divinañ/diviniñ/divinout.
== Espagnol ==
=== Étymologie ===
Du latin divinus.
=== Adjectif ===
divino [diˈβi.no]
Divin.
Juventud, divino tesoro, ¡ya te vas para no volver!Cuando quiero llorar, no lloro, y a veces lloro sin querer… (w:de:Rubén Darío, in s:fr:Canción de otoño en primavera)
==== Apparentés étymologiques ====
divinamente
divinidad
divinizar
dios
adivinar
=== Prononciation ===
Venezuela : écouter « divino [Prononciation ?] »
== Italien ==
=== Étymologie ===
Du latin divinus.
=== Adjectif ===
divino \di.ˈvi.no\
Divin.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
==== Apparentés étymologiques ====
divinamente (« divinement »)
divinatore (« divinateur »)
divinità (« divinité »)
divinizzare (« diviniser »)
dio (« dieu »)
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
== Latin ==
=== Étymologie ===
De divinus (« divin, devin »), dérivé de divus (« dieu ») et/ou divum (« ciel »).
=== Verbe ===
dīvīnō, infinitif : dīvīnāre, parfait : dīvīnāvī, supin : dīvīnātum \Prononciation ?\ transitif (voir la conjugaison)
Prédire la volonté du Ciel, présager du futur.
animo non divinante futura — (Ovide. Tr. 4, 8, 29)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Prophétiser.
permulta collecta sunt ab Antipatro, quae mirabiliter a Socrate divinata sunt — (Cicéron, De divinatione, livre I, 54, 123)
Antipater a rassemblé beaucoup des admirables prophéties de Socrate.
Deviner, dévoiler une chose cachée.
consulti augures uitiosum uideri dictatorem pronuntiauerunt. eam rem tribuni suspectam infamemque criminando fecerunt: nam neque facile fuisse id uitium nosci, cum consul oriens de nocte silentio diceret dictatorem, neque ab consule cuiquam publice priuatimue de ea re scriptum esse nec quemquam mortalium exstare qui se uidisse aut audisse quid dicat quod auspicium dirimeret, neque augures diuinare Romae sedentes potuisse quid in castris consuli uitii obuenisset — (Live, Ab Urbe Condita, livre VIII, 23)
les augures consultés, prononcèrent que l'élection semblait vicieuse. Les tribuns attaquèrent cette décision qu'ils soupçonnaient et qu'ils accusaient de mauvaise foi. Ce n'est pas là un vice facile à connaître, car le consul se lève la nuit, en silence, pour créer le dictateur ; le consul n'a écrit sur ce sujet à personne, ni au sénat ni à des particuliers ; il n'existe pas un mortel qui dise avoir vu ou entendu rien qui pût interrompre les auspices ; et les augures, siégeant à Rome, n'ont pu deviner un vice survenu au camp, chez un consul. — (traduction)
Note : Par convention, les verbes latins sont désignés par la 1re personne du singulier du présent de l’indicatif.
==== Variantes ====
diuino Le ‹ v ›, absent du latin classique, traduit le ‹ u › latin. Voyez « u en latin ».
==== Synonymes ====
praedico, vaticinor
==== Dérivés ====
dīvīnāculum (« instrument de divination »)
dīvīnātĭo (« divination »)
dīvīnātŏr, dīvīnatrix (« devin, devineresse »)
==== Dérivés dans d’autres langues ====
Anglais : to divine
Espagnol : adivinar
Français : deviner
Italien : divinare
=== Forme d’adjectif ===
divino \Prononciation ?\
Datif masculin singulier de divinus.
Ablatif masculin singulier de divinus.
Datif neutre singulier de divinus.
Ablatif neutre singulier de divinus.
=== Forme de nom commun 1 ===
divino \Prononciation ?\
Datif singulier de divinum.
Ablatif singulier de divinum.
=== Forme de nom commun 2 ===
divino \Prononciation ?\
Datif singulier de divinus.
Ablatif singulier de divinus.
=== Références ===
« divino », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (page 549)
== Portugais ==
=== Étymologie ===
Du latin divinus.
=== Adjectif ===
divino \di.vˈi.nu\ (Lisbonne) \dʒi.vˈi.nʊ\ (São Paulo) masculin
Divin.
direito divino dos reis.
droit divin des rois.
objetos divinos.
objets divins.
a divina comédia.
la divine comédie.
revelações divinas.
révélations divines.
==== Dérivés ====
divinamente
divinizar
==== Apparentés étymologiques ====
divindade
=== Nom commun ===
divino \di.vˈi.nu\ (Lisbonne) \dʒi.vˈi.nʊ\ (São Paulo) masculin
Divin.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Prononciation ===
Lisbonne : \di.vˈi.nu\ (langue standard), \di.vˈi.nu\ (langage familier)
São Paulo : \dʒi.vˈi.nʊ\ (langue standard), \di.vˈi.nʊ\ (langage familier)
Rio de Janeiro : \dʒi.vˈĩ.nʊ\ (langue standard), \dʒi.vˈĩ.nʊ\ (langage familier)
Maputo : \di.vˈi.nu\ (langue standard), \di.vˈĩ.nʊ\ (langage familier)
Luanda : \di.vˈi.nʊ\
Dili : \di.vˈi.nʊ\
France : écouter « divino [di.vˈi.nu] »
=== Voir aussi ===
divino sur l’encyclopédie Wikipédia (en portugais)
=== Références ===
« divino » dans le Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.
« divino », dans le Michaelis Dicionário Brasileiro da Língua Portuguesa.
« divino », dans le Dicionário Aulete Digital.
« divino », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage