chamin
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin camminus.
=== Nom commun ===
chamin \t͡saˈmi\ (graphie normalisée) masculin
(Nord-occitan) (Limousin) Chemin.
Sui totjorn dins mon chamin. Per ’massar l’escopit, per ’trapar lo mochat. Per me far espoutir a quicom vòu passar. Per res. — (Marcelle Delpastre, Saumes pagans, 1974)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Variantes dialectales ====
camin
=== Prononciation ===
France (Clermont-Ferrand) : écouter « chamin [Prononciation ?] »
=== Références ===
Andrieu Faure, Assai de diccionari francés-aupenc d’òc, 2009 → Consulter en ligne
Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
Cristian Omelhièr, Petiòt diccionari occitan d’Auvernhe - francés (auvernhe meijornal), Ostal del libre, 2007 → Consulter en ligne
== Romanche ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Nom commun ===
chamin \Prononciation ?\ masculin
Cheminée.
==== Notes ====
Forme et orthographe du dialecte puter.
Forme et orthographe du dialecte vallader.
==== Variantes dialectales ====
tgamegn (surmiran), (sutsilvan)