chamin

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Du latin camminus. === Nom commun === chamin \t͡saˈmi\ (graphie normalisée) masculin (Nord-occitan) (Limousin) Chemin. Sui totjorn dins mon chamin. Per ’massar l’escopit, per ’trapar lo mochat. Per me far espoutir a quicom vòu passar. Per res. — (Marcelle Delpastre, Saumes pagans, 1974) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) ==== Variantes dialectales ==== camin === Prononciation === France (Clermont-Ferrand) : écouter « chamin [Prononciation ?] » === Références === Andrieu Faure, Assai de diccionari francés-aupenc d’òc, 2009 → Consulter en ligne Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010 Cristian Omelhièr, Petiòt diccionari occitan d’Auvernhe - francés (auvernhe meijornal), Ostal del libre, 2007 → Consulter en ligne == Romanche == === Étymologie === Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici. === Nom commun === chamin \Prononciation ?\ masculin Cheminée. ==== Notes ==== Forme et orthographe du dialecte puter. Forme et orthographe du dialecte vallader. ==== Variantes dialectales ==== tgamegn (surmiran), (sutsilvan)