carnalitat

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin carnalitatem, accusatif de ‘carnalitas. === Nom commun === carnalitat féminin Chair. === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6 == Catalan == === Étymologie === Du latin carnalitatem, accusatif de ‘carnalitas. === Nom commun === carnalitat [Prononciation ?] féminin Caractère de ce qui est charnel. === Références === Gran Diccionari de la llengua catalana, 1999 → consulter cet ouvrage == Occitan == === Étymologie === Du latin carnalitatem, accusatif de ‘carnalitas. === Nom commun === carnalitat \kaɾnaliˈtat\ (graphie normalisée) féminin Appétit charnel, liens de la chair, sensualité. === Prononciation === languedocien : [kaɾnaliˈtat] provençal maritime et rhodanien : [kaʁnaliˈta] === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)