carnalitat
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin carnalitatem, accusatif de ‘carnalitas.
=== Nom commun ===
carnalitat féminin
Chair.
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin carnalitatem, accusatif de ‘carnalitas.
=== Nom commun ===
carnalitat [Prononciation ?] féminin
Caractère de ce qui est charnel.
=== Références ===
Gran Diccionari de la llengua catalana, 1999 → consulter cet ouvrage
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin carnalitatem, accusatif de ‘carnalitas.
=== Nom commun ===
carnalitat \kaɾnaliˈtat\ (graphie normalisée) féminin
Appétit charnel, liens de la chair, sensualité.
=== Prononciation ===
languedocien : [kaɾnaliˈtat]
provençal maritime et rhodanien : [kaʁnaliˈta]
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)