carabinariá
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de carabin, avec le suffixe -ariá.
=== Nom commun ===
carabinariá [kaɾaβinaˈɾjɔ] (graphie normalisée) féminin
Trait de méchant homme.
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
marridariá
=== Prononciation ===
languedocien : [kaɾaβinaˈɾjɔ] (oriental), [kaɾaβinaˈɾjɛ]
provençal maritime et rhodanien : [kaɾabinaˈɾje]
gascon : [kaɾaβinaˈɾjɔ]
=== Références ===
Loís Alibèrt, Dictionnaire occitan-français selon les parlers languedociens, Institut d’Estudis Occitans, 1997, ISBN 2-85910-069-5
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)