capuchina
التعريفات والمعاني
== Espagnol ==
=== Étymologie ===
Féminin de capuchino.
=== Nom commun ===
capuchina \kapuˈt͡ʃina\ féminin
(Botanique) Capucine.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Forme d’adjectif ===
capuchina \ka.puˈt͡ʃi.na\
Féminin singulier de capuchino.
=== Prononciation ===
Madrid : \ka.puˈt͡ʃi.na\
Mexico, Bogota : \ka.p(u)ˈt͡ʃi.na\
Santiago du Chili, Caracas : \ka.puˈt͡ʃi.na\
== Occitan ==
=== Étymologie ===
De capuchin.
=== Nom commun ===
capuchina \kapyˈt͡ʃino̞\ (graphie normalisée) féminin
(Botanique) Capucine.
(Botanique) Tropaeolum majus, plante d’ornement.
Mansarde, petit appartement sous les toits.
Plat de légumes en saugrenée.
==== Variantes ====
capochina
capucina (Limousin)
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
capuchina figure dans le recueil de vocabulaire en occitan ayant pour thème : légume.
1 : menoreta
4 : bajan
=== Voir aussi ===
capuchina figure dans le recueil de vocabulaire en occitan ayant pour thème : légume.
=== Prononciation ===
languedocien : [kapyˈt͡ʃino̞]
rouergat : [kopyˈt͡sino̞]
France (Béarn) : écouter « capuchina [Prononciation ?] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Aimé Vayssier, Dictionnaire patois-français du département de l’Aveyron, [1879] 2002, ISBN 2-7348-0750-5, Éditions Jean Laffite → consulter cet ouvrage