caboçòla

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Dérivé de cabòça, avec le suffixe -òla. === Nom commun === caboçòla [kaβuˈsɔlo̞] (graphie normalisée) féminin (Zoologie) (Languedocien) Têtard, larve de grenouille Anèt al cabinet quèrre lo bocal :« E ben ara ! Se cal potingar... Aquò's egal, pr'aquò ! Son pas plan bèlas ! Revertarián dejà de caboçòlas ! Consí diantre pòt far un bestial tan menut per sostar lo monde d'un mal de cap ? [...] » — (Joan de Cantalausa, « las leujas », Racontes de Montfranc) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) ==== Variantes ==== cabociòla ==== Vocabulaire apparenté par le sens ==== cabaçòla cabilat gasc. cabòç caboçat gasc. cabòce gasc. caburlat cancarinhòl capgranhon capgròs capilat gasc. capillat gasc. capmartèl, gasc. capmartèth, lem. chapmarteu, chapmarteu, prov. capmartèu cassuora coa de sartan f. coàs auv. coat auv. culhiereta escròla f. glotiron gasc. graulhet güac gasc. ròine gasc. testa cuecha f. lim. tèsta d'ase, tèsta d'ai prov. testa monha f. lim. testard testut === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Loís Alibèrt, Dictionnaire occitan-français selon les parlers languedociens, Institut d’Estudis Occitans, 1997, ISBN 2-85910-069-5 Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2