caboçòla
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de cabòça, avec le suffixe -òla.
=== Nom commun ===
caboçòla [kaβuˈsɔlo̞] (graphie normalisée) féminin
(Zoologie) (Languedocien) Têtard, larve de grenouille
Anèt al cabinet quèrre lo bocal :« E ben ara ! Se cal potingar... Aquò's egal, pr'aquò ! Son pas plan bèlas ! Revertarián dejà de caboçòlas ! Consí diantre pòt far un bestial tan menut per sostar lo monde d'un mal de cap ? [...] » — (Joan de Cantalausa, « las leujas », Racontes de Montfranc)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Variantes ====
cabociòla
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
cabaçòla
cabilat gasc.
cabòç
caboçat gasc.
cabòce gasc.
caburlat
cancarinhòl
capgranhon
capgròs
capilat gasc.
capillat gasc.
capmartèl, gasc. capmartèth, lem. chapmarteu, chapmarteu, prov. capmartèu
cassuora
coa de sartan f.
coàs auv.
coat auv.
culhiereta
escròla f.
glotiron gasc.
graulhet
güac gasc.
ròine gasc.
testa cuecha f. lim.
tèsta d'ase, tèsta d'ai prov.
testa monha f. lim.
testard
testut
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Loís Alibèrt, Dictionnaire occitan-français selon les parlers languedociens, Institut d’Estudis Occitans, 1997, ISBN 2-85910-069-5
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2