amic
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin amicum, accusatif singulier de amicus.
=== Nom commun ===
amic \Prononciation ?\ masculin
Ami.
==== Variantes ====
amig
==== Dérivés dans d’autres langues ====
Catalan : amic
Occitan : amic
=== Références ===
amicus dans Walther von Wartburg, Französisches Etymologisches Wörterbuch. Eine darstellung des galloromanischen sprachschatzes, Bonn, 1928
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin amicus, même sens.
=== Nom commun ===
amic [əˈmik], [aˈmik] masculin (pour une femme, on dit : amiga)
Ami.
Per a Déu ferservei algú,e, en comú,així amics,com enemics:bon adjutori,tot meritori,caritatiu. — (Jaume Roig, Espill)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Dérivés ====
amicíssim
amigable, amigablement
amigar-se
amiguer
amiguisme
==== Apparentés étymologiques ====
amical
amicalment
amicícia
amistançar-se
amistat
amistós
=== Prononciation ===
catalan oriental : [əˈmik]
catalan occidental : [aˈmik]
El Prat de Llobregat (Espagne) : écouter « amic [Prononciation ?] »
=== Anagrammes ===
cima
mica
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin amicus, même sens.
=== Nom commun ===
amic \a.ˈmik\ masculin (pour une femme, on dit : amiga) (graphie normalisée)
Ami.
==== Notes ====
En limousin, le féminin est amija.
=== Adjectif ===
amic \a.ˈmik\ masculin (graphie normalisée)
Ami.
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « amic [a.ˈmik] »
==== Dérivés ====
amical
amicalament
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020
Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
== Roumain ==
=== Étymologie ===
Du latin amicus.
=== Nom commun ===
amic masculin \aˈmik\
Copain, ami.
==== Synonymes ====
prieten
=== Prononciation ===
(Région à préciser) : écouter « amic [Prononciation ?] »