agaça
التعريفات والمعاني
== Français ==
=== Forme de verbe ===
agaça \a.ɡa.sa\
Troisième personne du singulier du passé simple de agacer.
=== Prononciation ===
Lyon (France) : écouter « agaça [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du vieux haut allemand agaza (« pie »). Voir agace (« pie »).
=== Nom commun ===
agaça \aˈɣaso̯\ (graphie normalisée) féminin
Pie.
==== Dérivés ====
agacièr
agaçada
agaçat
agacejar
agaceta
agaceta d’Espanha
agaçon
==== Apparentés étymologiques ====
agachar
==== Variantes orthographiques ====
agasso : (graphie mistralienne)
=== Prononciation ===
languedocien : [aˈɣaso]
Bessan : [aˈɣasə]
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Gui Benoèt, Las bèstias, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-454-2
Christian Camps, Atlas linguistique du Biterrois, Institut d’études occitanes, Béziers, 1985