Domitius
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Étymologie ===
(Adjectif) De domus (« maison »).
(Nom propre et adjectif correspondant) Probablement apparenté à domito (« dompter »), fréquentatif de domo.
=== Adjectif ===
Domitius \Prononciation ?\
(Religion) Épithète, selon saint Augustin, d’une divinité qui installe la mariée chez son époux.
Cum mas et femina coniunguntur, adhibetur deus Iugatinus; sit hoc ferendum. Sed domum est ducenda quae nubit; adhibetur et deus Domiducus; ut in domo sit, adhibetur deus Domitius; ut maneat cum uiro, additur dea Manturna. — (Augustin, De civitate Dei, VI)
Que le dieu Jugatinus préside à l’union des sexes, je le veux bien; mais il faut conduire l’épousée au toit conjugal, et voici le dieu Domiducus ; il faut l’y installer, voici le dieu Domitius ; et pour la retenir près de son mari, on appelle encore la déesse Manturna. — (trad.)
=== Nom propre ===
Domitius \Prononciation ?\ masculin (pour une femme, on dit : Domitia)
Patronyme d'une famille romaine qui comprend deux branche, les Calvini et les Ahenobarbi.
Domitius Aënobarbus.
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
(Emploi adjectival) Lex Domitia de sacerdotiis.
=== Références ===
« Domitius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage