Domitius

التعريفات والمعاني

== Latin == === Étymologie === (Adjectif) De domus (« maison »). (Nom propre et adjectif correspondant) Probablement apparenté à domito (« dompter »), fréquentatif de domo. === Adjectif === Domitius \Prononciation ?\ (Religion) Épithète, selon saint Augustin, d’une divinité qui installe la mariée chez son époux. Cum mas et femina coniunguntur, adhibetur deus Iugatinus; sit hoc ferendum. Sed domum est ducenda quae nubit; adhibetur et deus Domiducus; ut in domo sit, adhibetur deus Domitius; ut maneat cum uiro, additur dea Manturna. — (Augustin, De civitate Dei, VI) Que le dieu Jugatinus préside à l’union des sexes, je le veux bien; mais il faut conduire l’épousée au toit conjugal, et voici le dieu Domiducus ; il faut l’y installer, voici le dieu Domitius ; et pour la retenir près de son mari, on appelle encore la déesse Manturna. — (trad.) === Nom propre === Domitius \Prononciation ?\ masculin (pour une femme, on dit : Domitia) Patronyme d'une famille romaine qui comprend deux branche, les Calvini et les Ahenobarbi. Domitius Aënobarbus. La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) (Emploi adjectival) Lex Domitia de sacerdotiis. === Références === « Domitius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage