zaczyniać
التعريفات والمعاني
== Polish ==
=== Etymology ===
From zaczynić + -ać. First attested in the 16th century.
=== Pronunciation ===
Rhymes: -ɘɲat͡ɕ
Syllabification: za‧czy‧niać
=== Verb ===
zaczyniać impf (perfective zaczynić)
(transitive, cooking) to add leaven to crushed dough
(transitive, obsolete) to cast; to charm; to curse (to perform, bring forth an enchantment)
==== Conjugation ====
=== References ===
=== Further reading ===
“zaczyniać”, in Polish dictionaries at PWN[1] (in Polish)
Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “zaczyniać”, in Słownik języka polskiego
Aleksander Zdanowicz (1861), “zaczyniać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “zaczyniać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 57
zaczyniać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
== Silesian ==
=== Etymology ===
From zaczynić + -ać.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /zaˈt͡ʂɪ.ɲat͡ɕ/
Rhymes: -ɪɲat͡ɕ
Syllabification: za‧czy‧niać
=== Verb ===
zaczyniać impf (perfective zaczynić)
(transitive) to demand, to ask
==== Conjugation ====
=== Further reading ===
zaczyniać in silling.org