urta
التعريفات والمعاني
== Icelandic ==
=== Etymology ===
The word appears in the 1400s, of uncertain origin and without correlates in the nearest related languages.
=== Pronunciation ===
Rhymes: -ʏr̥ta
=== Noun ===
urta f (genitive singular urtu, nominative plural urtur)
female seal
Synonym: kæpa
==== Declension ====
==== Related terms ====
brimill, grunnli
selur
== Italian ==
=== Verb ===
urta
inflection of urtare:
third-person singular present indicative
second-person singular imperative
=== Anagrams ===
-tura, Artù, Ruta, Traù, ruta, tura
== Maltese ==
=== Etymology ===
Borrowed from Italian urtare.
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈur.ta/
Rhymes: -urta
=== Verb ===
urta (imperfect jurta, past participle urtat, verbal noun urtar)
to hurt (to cause emotional pain)
==== Conjugation ====
== Norwegian Bokmål ==
=== Alternative forms ===
urten
=== Noun ===
urta m or f
definite feminine singular of urt
== Norwegian Nynorsk ==
=== Noun ===
urta f
definite singular of urt
== Spanish ==
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈuɾta/ [ˈuɾ.t̪a]
Rhymes: -uɾta
Syllabification: ur‧ta
=== Noun ===
urta f (plural urtas)
red-banded seabream (Pagrus auriga)
=== Further reading ===
“urta”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025
== Sumerian ==
=== Romanization ===
urta
romanization of 𒅁 (urta)