układacz

== Old Polish == === Etymology === From układać +‎ -acz. First attested in 1448–1450. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /ukɫada(ː)t͡ʃʲ/ IPA(key): (15th CE) /ukɫadat͡ʃʲ/, /ukɫadɒt͡ʃʲ/ === Noun === układacz m animacy unattested (attested in Masovia) intermediary, arbitrator Synonym: układźca ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: układacz === References === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “układacz”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish układacz. By surface analysis, układać +‎ -acz. === Pronunciation === Rhymes: -adat͡ʂ Syllabification: u‧kła‧dacz === Noun === układacz m pers (female equivalent układaczka) (colloquial) arranger (one who lays something out) ==== Declension ==== ==== Related terms ==== === Further reading === układacz in Polish dictionaries at PWN Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “układacz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Aleksandra Wieczorek (27.11.2018), “UKŁADACZ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “układacz”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “układacz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “układacz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 264 układacz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego