segn
التعريفات والمعاني
== Bavarian ==
=== Etymology ===
From Old High German sehan, from Proto-West Germanic *sehwan. Compare German sehen, Low German sehn, Hunsrik sihn, Dutch zien, English see, Danish se, Gothic 𐍃𐌰𐌹𐍈𐌰𐌽 (saiƕan).
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈsɛːŋ/, [ˈse̞ːŋ]
=== Verb ===
segn (past participle gsegn)
to see
==== Conjugation ====
== Friulian ==
=== Etymology ===
From Latin signum.
=== Noun ===
segn m (plural segns)
sign
mark
score
==== Related terms ====
segnâ
segnâl
== Norwegian Bokmål ==
=== Noun ===
segn f or m (definite singular segna or segnen, indefinite plural segner, definite plural segnene)
alternative form of sagn n
== Norwegian Nynorsk ==
=== Etymology ===
From Old Norse sǫgn f (“speech”). Cognates include Icelandic sögn and Swedish sägen. Attested by Christen Jensøn in 1648.
=== Noun ===
segn f (definite singular segna, indefinite plural segner, definite plural segnene)
something which is said
a fairytale
==== Derived terms ====
segna, segne (verb)
=== References ===
“segn” in The Nynorsk Dictionary.
“segn” in Ivar Aasen (1873) Norsk Ordbog med dansk Forklaring
Torleiv Hannaas (1915), Ældre norske Sprogminder : Christen Jensøns Den Norske Dictionarium (in Norwegian Nynorsk), page 68
=== Anagrams ===
seng
== Old English ==
=== Alternative forms ===
seġen
=== Etymology ===
Borrowed from Latin signum (“sign”).
=== Pronunciation ===
IPA(key): /sejn/
Rhymes: -ejn
=== Noun ===
seġn m or n
a sign; mark; token
(military) a banner; standard; ensign