osławić

== Polish == === Etymology === From o- +‎ sławić. === Pronunciation === Rhymes: -avit͡ɕ Syllabification: o‧sła‧wić === Verb === osławić pf (imperfective osławiać) (transitive, archaic) to defame, to slander, to vilify (to make someone ill-famed) Synonyms: see Thesaurus:obrażać Synonyms: obmówić, zniesławić (transitive, Kielce) synonym of zapowiedzieć Prosiłam kapłanów, aby moją zgubę osławili z ambony. ― I asked the priests to announce my doom from the pulpit. (reflexive with się, archaic) to be ill-famed (reflexive with się, Kielce) synonym of objawić się Osławiła się Matka Boska pastuszkowi. ― The Mother of God appeared to a shepherd boy. ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === osławić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN osławić in Polish dictionaries at PWN Władysław Siarkowski (1878), “osławić”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 250