odkuwać

== Polish == === Etymology === From odkuć +‎ -wać. First attested in 1822. Compare Kashubian òdkùwac. === Pronunciation === IPA(key): /ɔtˈku.vat͡ɕ/ Rhymes: -uvat͡ɕ Syllabification: od‧ku‧wać === Verb === odkuwać impf (perfective odkuć) (transitive) to forge (to shape something made of stone or metal with something heavy) [with z (+ genitive) ‘from what’] [with w (+ locative) ‘in what’] Synonym: wykuwać (transitive) to knock off, to beat off [with z (+ genitive) or od (+ genitive) ‘off of what’] Synonym: skuwać (transitive) to unchain (to free someone from chains or handcuffs, etc.) [with od (+ genitive) ‘from what’] Synonym: rozkuwać Antonym: skuwać (transitive, obsolete) to finish forging (to complete the act of beating stone or metal) (reflexive with się, colloquial) to make up for, to get one's own back [with za (+ accusative) ‘for what’] [with na (+ locative) ‘on whom/what’] Synonyms: odbijać sobie, wetować (reflexive with się) to unchain oneself ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === odkuwać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN odkuwać się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN odkuwać in Polish dictionaries at PWN Aleksander Zdanowicz (1861), “odkuwać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “odkuwać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 613 odkuwać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego