odkuć

== Polish == === Etymology === From od- +‎ kuć. First attested in 1601–1650. Compare Kashubian òdkùc and Silesian ôdkuć. === Pronunciation === Rhymes: -ɔtkut͡ɕ Syllabification: od‧kuć === Verb === odkuć pf (imperfective odkuwać) (transitive) to forge (to shape something made of stone or metal with something heavy) [with z (+ genitive) ‘from what’] [with w (+ locative) ‘in what’] Synonym: wykuć (transitive) to knock off, to beat off [with z (+ genitive) or od (+ genitive) ‘off of what’] Synonym: skuć (transitive) to unchain (to free someone from chains or handcuffs, etc.) [with od (+ genitive) ‘from what’] Synonym: rozkuć Antonym: skuć (transitive, obsolete) to finish forging (to complete the act of beating stone or metal) (reflexive with się, colloquial) to make up for, to get one's own back [with za (+ accusative) ‘for what’] [with na (+ locative) ‘on whom/what’] Synonyms: odbić sobie, powetować (reflexive with się) to unchain oneself ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === odkuć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN odkuć się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN odkuć in Polish dictionaries at PWN Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “odkuć”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “odkuć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “odkuć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 612 odkuć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego