nasuwać

== Polish == === Etymology === From na- +‎ suwać. First attested in 1764. Compare Kashubian nasuwac. === Pronunciation === Rhymes: -uvat͡ɕ Syllabification: na‧su‧wać === Verb === nasuwać impf (perfective nasunąć) (transitive) to push onto; to slide onto; to draw over (to push, shove, slide, etc. something, e.g. a glove, onto the surface of something else) [with na (+ accusative) ‘onto/over what’] Antonym: zsuwać (transitive) to prompt; to beg; to suggest; to bring to mind (to cause someone to think about something) [with dative ‘whom’] (transitive, obsolete, geology, of rocks) to shift (to change place during tectonic movement) (transitive, obsolete) to shift closer (to bring closer to something) (reflexive with się, of physical objects) to be pushed onto; to be slid onto; to be drawen over; to cover [with na (+ accusative); or with nad (+ accusative) ‘onto/over what’] (reflexive with się) to be prompted; to be begged; to be suggested; to come to mind (to suddenly be thought about) [with dative ‘whom’] Synonyms: cisnąć się, narzucać się, przychodzić nasuwa się pytanie ― it begs the question (reflexive with się, obsolete, figurative, e.g. of night) to cover (reflexive with się) to show up, to turn up, to arise Synonyms: nadarzać się, zjawiać się ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === nasuwać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN nasuwać się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN nasuwać in Polish dictionaries at PWN Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “nasuwać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “nasuwać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “nasuwać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 173 nasuwać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego nasuwać się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego