nasunąć

== Polish == === Etymology === From na- + sunąć. First attested in 1754–1765. Compare Kashubian nasënąc. === Pronunciation === Rhymes: -unɔɲt͡ɕ Syllabification: na‧su‧nąć === Verb === nasunąć pf (imperfective nasuwać) (transitive) to push onto; to slide onto; to draw over (to push, shove, slide, etc. something, e.g. a glove, onto the surface of something else) [with na (+ accusative) ‘onto/over what’] Antonym: zsunąć (transitive) to prompt; to beg; to suggest; to bring to mind (to cause someone to think about something) [with dative ‘whom’] (transitive, obsolete, geology, of rocks) to shift (to change place during tectonic movement) (transitive, obsolete) to shift closer (to bring closer to something) (reflexive with się, of physical objects) to be pushed onto; to be slid onto; to be drawen over; to cover [with na (+ accusative); or with nad (+ accusative) ‘onto/over what’] (reflexive with się) to be prompted; to be begged; to be suggested; to come to mind (to suddenly be thought about) [with dative ‘whom’] Synonyms: narzucić się, przyjść nasunęło się pytanie ― it begged the question (reflexive with się, obsolete, figurative, e.g. of night) to cover (reflexive with się) to show up, to turn up, to arise Synonyms: nadarzyć się, zjawić się ==== Declension ==== === References === === Further reading === “nasunąć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “nasunąć się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “nasunąć”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “nasunąć”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “nasunąć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “nasunąć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 172 nasunąć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego nasunąć się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego