dinen
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Verb ===
dinen
third-person plural present indicative of dinar
== Middle Dutch ==
=== Determiner ===
dinen
inflection of dijn:
masculine accusative/dative singular
neuter dative singular
dative plural
== Middle English ==
=== Verb ===
dinen
alternative form of dynen (“to dine”)
== North Frisian ==
=== Pronoun ===
dinen
(Föhr-Amrum) plural of dan (“yours, thine”)
(Sylt) plural of din (“yours, thine”)
=== See also ===
== Turkish ==
=== Etymology ===
Inherited from Ottoman Turkish دیناً (dinen), from Arabic دِينًا (dīnan) adverbial accusative of دِين (dīn, “religion”).
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈdiːnen/
Hyphenation: di‧nen
=== Adverb ===
dinen
According to religion.
Synonym: dince
==== Related terms ====
=== References ===
=== Further reading ===
“dinen”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
Çağbayır, Yaşar (2007), “dinen”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1229