bucić

== Old Polish == === Etymology === Inherited from Proto-Slavic *butěti. First attested in the end of the 14th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /but͡ɕʲit͡ɕʲ/ IPA(key): (15th CE) /but͡ɕʲit͡ɕʲ/ === Verb === bucić impf (reflexive with się) to be arrogant, to vaunt Synonyms: podnaszać się, powyszać się, pysznić się, wyszyć się ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: bucić (obsolete) ⇒ Polish: buc === Further reading === B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “bucić się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN