auscultatus
التعريفات والمعاني
== auscultatus (Latein) ==
=== Substantiv, m ===
Worttrennung:
aus·cul·ta·tus, Genitiv: aus·cul·ta·tus
Bedeutungen:
[1] spätlateinisch: Zuhören
[2] spätlateinisch: Zuhörer
Herkunft:
Ableitung zu dem Verb auscultare → la
Sinnverwandte Wörter:
[1] auditus
[2] auditor, auscultator
Beispiele:
[1] „nec auscultatu inpaenitendo diligenter instructa illa cessavit, sed observatis omnibus furatrina facili flaventis auri mollitie congestum gremium Veneri reportat.“ (Apul. met. 6, 13)
[2] „sed tantum illa quaerimus levia, quae mensualibus stipendiis grammatici distrahunt puerilibus auscultatibus.“ (Fulg. Virg. cont. p. 86)
==== Übersetzungen ====
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „auscultatus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 741.
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „auscultātus“ Seite 239.
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1 , „auscultātus“ Spalte 1534.
Quellen:
=== Deklinierte Form ===
Worttrennung:
aus·cul·ta·tus
Grammatische Merkmale:
Nominativ Singular Maskulinum des Partizips Perfekt Passiv des Verbs auscultare