auscultatus

التعريفات والمعاني

== auscultatus (Latein) == === Substantiv, m === Worttrennung: aus·cul·ta·tus, Genitiv: aus·cul·ta·tus Bedeutungen: [1] spätlateinisch: Zuhören [2] spätlateinisch: Zuhörer Herkunft: Ableitung zu dem Verb auscultare → la Sinnverwandte Wörter: [1] auditus [2] auditor, auscultator Beispiele: [1] „nec auscultatu inpaenitendo diligenter instructa illa cessavit, sed observatis omnibus furatrina facili flaventis auri mollitie congestum gremium Veneri reportat.“ (Apul. met. 6, 13) [2] „sed tantum illa quaerimus levia, quae mensualibus stipendiis grammatici distrahunt puerilibus auscultatibus.“ (Fulg. Virg. cont. p. 86) ==== Übersetzungen ==== [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „auscultatus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 741. [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „auscultātus“ Seite 239. [1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1 , „auscultātus“ Spalte 1534. Quellen: === Deklinierte Form === Worttrennung: aus·cul·ta·tus Grammatische Merkmale: Nominativ Singular Maskulinum des Partizips Perfekt Passiv des Verbs auscultare