aconitum
التعريفات والمعاني
== aconitum (Latein) ==
=== Substantiv, n ===
Worttrennung:
a·co·ni·tum, Genitiv: a·co·ni·ti
Bedeutungen:
[1] Botanik: Eisenhut
[2] meist im Plural, übertragen: schnellwirkendes Gift, Gifttrank
Herkunft:
Entlehnung aus dem altgriechischen ἀκόνιτον (akoniton☆) → grc
Beispiele:
[1] „huius in exitium miscet Medea, quod olim / attulerat secum Scythicis aconiton ab oris,“ (Ov. met. 7, 406–407)
[1] „has concresse putant nactasque alimenta feracis / fecundique soli vires cepisse nocendi, / quae quia nascuntur dura vivacia caute, / agrestes aconita vocant; ea coniugis astu / ipse parens Aegeus nato porrexit ut hosti.“ (Ov. met. 7, 416–420)
[2] „inminet exitio vir coniugis, ilia mariti; / lurida terribiles miscent aconita novercae;“ (Ov. met. 1, 146–147)
==== Übersetzungen ====
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „aconitum“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 85.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „aconitum“
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1 , Spalte 419–420.
[1, 2] Paul Wagler: Ἀκόνιτον. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,1, Stuttgart 1893, Spalte 1178–1183.
Quellen: