abstinere

التعريفات والمعاني

== abstinere (Latein) == === Verb === Anmerkung zur Konjugation: Bei Plautus ist als 1. Person Singular Indikativ Perfekt Aktiv auch die Form abstini bezeugt. Alternative Schreibweisen: apstinere Worttrennung: abs·ti·ne·re Bedeutungen: [1] transitiv, mit Dativ, mit ab oder mit bloßen Ablativ: jemanden von etwas abhalten, fernhalten, zurückhalten [2] transitiv: etwas zurückhalten, fernhalten [3] reflexiv, mit ab oder mit bloßem Ablativ: (eine Handlung) nicht ausführen; sich von etwas enthalten, sich von etwas zurückhalten, etwas unterlassen [4] reflexiv, mit bloßem Ablativ: sich nicht an jemandem vergehen, schonen, verschonen [5] intransitiv, mit ab oder mit bloßem Ablativ, auch mit Infinitiv, quin oder quominus: (eine Handlung) nicht ausführen; sich von etwas enthalten, sich von etwas zurückhalten, etwas unterlassen [6] intransitiv, mit Ablativ: von etwas nicht betroffen sein, etwas meiden Herkunft: Ableitung zu dem Verb tenere → la mit dem Präfix ab- → la Beispiele: [1] [2] „metum id mihi adhibeam, culpam apstineam, ero ut omnibus in locis sim praesto :“ (Plaut. Men. 982) [2] „amoris caussa hercle hoc ego oculo utor minus, / nam si apstinuissem amorem, tamquam hoc uterer.“ (Plaut. Mil. 1308–1309) [2] „quaeso hercle apstine iam sermonem de istis rebus.“ (Plaut. Most. 897–898) [3] „ego istaec feci verba virtute inrita; / nunc, quando factis me inpudicis apstini, / ab inpudicis dictis avorti volo.“ (Plaut. Amph. 925–927) [3] „morticinae ovis non patiuntur vesci carne, ne ducti sapore minus se abstineant.“ (Var. rust. 2,9,10) [3] „Drappes, quem captum esse a Caninio docui, sive indignitate et dolore vinculorum sive timore gravioris supplicii paucis diebus cibo se abstinuit atque ita interiit.“ (Hirt. Gall. 8,44,2) [4] „dum ne per fundum saeptum facias semitam, / dum ted apstineas nupta, vidua, virgine, / iuventute et pueris liberis, ama quidlubet.“ (Plaut. Curc. 36–38) [4] „matres familiae de muro vestem argentumque iactabant et pectore nudo prominentes passis manibus obtestabantur Romanos, ut sibi parcerent neu, sicut Avarici fecissent, ne a mulieribus quidem atque infantibus abstinerent.“ (Caes. Gall. 7,47,5) [5] „si non est, nolis esse neque desideres; / si est, apstinere quin attingas non queas.“ (Plaut. Bacch. 914–915) [5] „dum mi apstineant invidere, sibi quisque habeant quod suom est.“ (Plaut. Curc. 180) [5] absolut: „agedum odorare hanc quam ego habeo pallam. quid olet? apstines?“ (Plaut. Men. 166) [5] „apstine maledictis et mihi quod rogavi dilue.“ (Plaut. Rud. 1108) [5] „Labienus, ut erat ei praeceptum a Caesare, ne proelium committeret, nisi ipsius copiae prope hostium castra visae essent, ut undique uno tempore in hostes impetus fieret, monte occupato nostros exspectabat proelioque abstinebat.“ (Caes. Gall. 1,22,3) [6] absolut: „ibi si perierit quippiam (quod te scio / facile apstinere posse, si nihil obuiam est), / dicant:“ (Plaut. Aul. 344–346) [6] „qui ea curabit apstinebit censione bubula,“ (Plaut. Aul. 601) [6] „et illi quoque haud apstinent saepe culpa.“ (Plaut. Men. 768) Redewendungen: [2] abstinere manum/abstinere manus Wortbildungen: abstinens, abstinax ==== Übersetzungen ==== [1–6] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „abstineo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 36–37. [1–6] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „abstineo“ Seite 14. Quellen: