abrewiator

== abrewiator (Polnisch) == === Substantiv, m === Worttrennung: a·bre·wia·tor, Plural: a·bre·wia·to·ro·wie, a·bre·wia·to·rzy Aussprache: IPA: [abrɛˈvʲatɔr], Plural: [abrɛvʲatɔˈrɔvʲɛ], [abrɛvʲaˈtɔʒɨ] Hörbeispiele: —, Plural: — Bedeutungen: [1] veraltet: Person, die mit Abkürzungen schreibt [2] historisch, Religion, speziell Katholizismus: Abbreviator [3] veraltet: Person, die einen Auszug aus einem anderen Werk verfasst Herkunft: Entlehnung aus dem lateinischen abbreviator → la Oberbegriffe: [2] sekretarz Beispiele: [1] ==== Übersetzungen ==== [3] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 16–17. [1–3] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , „abrewjator“ Seite 3. [1–3] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „abrewjator“ Seite 4. Quellen: